Οι Έλληνες Αρειμένιοι Βλάχοι και η κρυμμένη αλήθεια – Τόμος Β

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Στην Μητροπολιτική Ελλάδα, κατά την Κλασική εποχή, γράφανε με 20 τουλάχιστον αλφάβητα και μιλούσαν πάνω από 98 διαφορετικές διαλέκτους και ιδιώματα. Τα πανάρχαια αρχαϊκά κείμενα έχουν γραφεί με δύο τρόπους γραφής: την βουστροφηδόν και την ελικειδόν. Μια λέξη που διαβάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο αυτοαναλύεται και αυτοαποκαλύπτεται· αποκαλύπτει την αλήθεια της δικής της σημασίας αλλά και αυτής των παραγώγων της. Μ’ αυτόν τον τρόπο διαβάζοντας και προσεγγίζοντας τις λέξεις του ιδιώματος των Αρειμενίων-Βλάχων αποκαλύπτεται η ελληνική πρωτογλώσσα.

Όμως, επισήμως κυριαρχεί άλλη αντίληψη: «Οι Βλάχοι ή Αρωμούνοι (Armân  «Ρωμαίοι») είναι Έλληνες με ποιμενική και κτηνοτροφική κυρίως απασχόληση, οι οποίοι είχαν εκλατινισθεί στο πλαίσιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μιλούν λατινογενή διάλεκτο, συγγενή με τα Ρουμανικά», σημειώνει ο Γ. Μπαμπινιώτης στο οικείο λήμμα «Βλάχος».

Οι Βλάχοι λοιπόν, πληθυσμοί που κατοικούσαν στα βουνά της Ηπείρου, εκλατινίστηκαν κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής κατοχής. Φαίνεται πως οι Ρωμαίοι κατακτητές είχαν θέσει, για κάποιον άγνωστο και ανεξήγητο λόγο, ως κύριο στόχο τους τον εκλατινισμό των Ελλήνων Βλάχων μόνον από όλους τους Έλληνες, πιθανόν επειδή «είχαν πάρει τα όρη και τα βουνά»!

Υπάρχει σοβαρή σύγχυση γύρω από την φύση και την δομή του Ιδιώματος. Το γλωσσικό ιδίωμα των Αρειμένιων-Βλάχων του Κεφαλόβρυσου αποτελεί καθαρό ζωντανό κληροδότημα  αρχέγονης ελληνικής διαλέκτου.

Προσωπικά, ως ερασιτέχνης, δεν διαθέτω πτυχίο «ειδικού». Αυτό επί του οποίου μπορώ να εκφέρω άποψη είναι καθαρά το πατρικό μου γλωσσικό Ιδίωμα, η γλώσσα των Αρειμενίων-Βλάχων του Κεφαλόβρυσου, της γενέτειράς μου. Το οποίο, κατά την γνώμη μου, συνιστά από γλωσσική άποψη την πιο ανόθευτη, την πιο ευφωνική έκφραση του λόγου, διότι διαθέτει πρωτογενή Ελληνικά γλωσσικά στοιχεία.

Η προσπάθειά μου είναι να φανερώσω ότι κακώς -εκ λάθους ή από σκοπού  – θεωροῦν λατινογενές το γλωσσικό μας ιδίωμα. Το χειρότερο, ὅμως, εἶναι το γεγονός ότι – και εδώ έγκειται το κατ’ εμέ τραγικό – οι Ελλαδίτες υποστηρικτές αυτής της θέσης αισθάνονται υπερήφανοι για το (δήθεν) λατινογενές του Ιδιώματος!